Opowiadanie 1 - Dean, człowiek który odmienił moje życie.. Cz.IV

Dean szybko wstał i czekał aż lekarz coś powie, a Becky to przetłumaczy.

L: Cudem udało nam się ją przywrócić do zdrowia.
 *Dean latał po sali jak szalony ze szczęścia i zaczął wszystkich przytulać mówiąc "udało się!!".
Niestety.. Sean powiedział że muszą się już zbierać na Lotnisko.

S: Ej.. Dean, zbieraj się ! Samolot na nas nie będzie czekał !  masz 5 min. i widzimy Cię na dole ;o.
D: Co...? ale.. ! Sean !! Czekaj ! Ja.. ja.. muszę się najpierw z nią pożegnać ! muszę ją zobaczyć przed odjazdem  *policzki robiły się mu czerwone, a oczy napełniły się łzami..* ;(
S: Proszę Cię.. Jeszcze ją zobaczysz. a teraz się ogarnij i chodź z nami ! -.-
D: JA NIGDZIE NIE JADĘ !!!!! MUSZĘ SIĘ Z NIĄ ZOBACZYĆ I KONIEC KROPKA !!!!! -.-
S: Przestań !!!!! wiem że ją kochasz, ale musimy już lecieć, naprawdę.. ja nie żartuję Dean.. na nas jest czas. A jeszcze musimy zabrać rzeczy z domu.. :)
D: Dajcie mi chociaż te 10 min.. :(
S: NIE MOŻEMY CZEKAĆ.. ! ;/
D: dobra już idę.. :( Becky.. oddasz mi przysługę? :) 
B: Oczywiście ! :)
D: *daje jej do rąk misia i dwie róże Czerwoną i Żółtą - takie jakie lubię* Daj jej to , powiedz że ode mnie i  żeby tego misia zawsze miała przy sb. Powiedz jeszcze.. że ją KOCHAM I ZA NIĄ TĘSKNIE. <3 :(
B: *ociera jego łzy* Jasne, ale już nie płacz, musisz być twardy :)
D: Postaram się, dzięki . :) 
B: nmzc Dean :)

Pół godziny później ...

znów leżałam na sali, gdy się obudziłam na krzesełku siedziała Becky, obok niej stali moi rodzice (tylko ich pamiętałam)
- Gdzie jest...
B: Dean?
- Tak, no właśnie.. Chyba.. nie wiem jak on ma na imię.
B: Ale, to jest twój chłopak.. 
- Znów mi próbujecie to wmówić.. byś się wstydziła mi takie kłamstwa wmawiać !
B: Słuchaj, nie fochaj się.. my cię nie okłamujemy.. ani on, ani my. ! musisz w to uwierzyć bo to jest prawda. 
- Ale, ja wam ufam.. a szczególnie tobie. Tylko że ja nie pamiętam tego co on mi opowiadał..
B:A ja ci to udowodnie ! Patrz !  *pokazuje jej tableta, gdzie są pokazane nasze wspólne zdjęcia, z tego wieczora co się poznaliśmy i z koncertu.* Widzisz?? to jesteś ty  i on.. przytulacie się, całujecie i jeszcze ten opis "Mam najlepszego chłopaka na świecie". Teraz też powiesz że on nie jest twoim chłopakiem ! Tak?!
- O boże.. to jednak prawda.. ale gdzie on teraz jest ? 
B: Wyjechał do UK..
- O nie !
B: Co?!
- TO MOJA WINA ! 
B:Przestań ! nie twoja ! po prostu musiał wyjechać !
- Aha.. a jasnee.. dobra.. wytłumacz mi, co się ze mną działo, że nic nie pamiętam.. 
B: no więc.. miałaś operację bo okazało się ze masz ostre zapalenie trzustki.. no i przed nią straciłaś pamięć.. i nic nie pamiętasz..  dobrze że żyjesz, bo było prawdopodobieństwo że umrzesz. Miałaś naprawdę DUŻO SZCZĘŚCIA.. nie licznym się to udaję przeżyć.
- naprawdę? ale po co ja żyję , skoro nie ma obok mojej drugiej połówki..
B: przestań ! wszyscy się o cb modliliśmy.. ! 
- to miłe.. nie widziałam że tak ze mną źle.Dziękuje, wam. to dzięki wam teraz oddycham.
B: nmzc, skarbie. a teraz może trochę porozmawiasz z rodzicami?
- Nie.. przepraszam , ale jestem zmęczona i to BARDZO. 
B: Dobrze, też uważam że powinnaś się przespać. Potrzebujesz snu, po tak ciężkim dniu.
- Dziękuję, do zobaczenia.
B: Papa. 
"Cały czas myślałam o Deanie, i nie mogłam sobie darować, że musiał wyjechać. Tak bez pożegnania.. myślałam, że to przeze mnie wyjechał, i że się na mnie obraził, chciało mi się płakać, ale próbowałam być silna i żadna łza mi nie poleciała.. lecz cały czas mi się robiło zimno i przechodziły mnie ciarki. Z godziny na godzine, zaczynała mi wracać powoli pamięć, a moje serce wypełniło się pustką".

"Tym czasem w samolocie"



Kit: Nie przejmuj się Dean..
D: weź się zamknij i skup na swoim I-podzie czy czymś tam... Nie wiesz co to za uczucie kiedy twoja dziewczyna cię nie poznaje... i może w ogóle już się do mnie nie odezwie bo mnie nie pozna !
Kieran: Uspokój się Dean ! musisz uwierzyć w nią i w to że wszystko będzie dobrze, że wyzdrowieje !
D: Wierze w nią ! *spojrzał się na kierana "spod byka" i usiadł dwa siedzenia dalej*.
Kieran: Teraz się na nas wszystkich obraził, wielki pan ! zachowuje się jakby miał okres ! 
S: Może ma?
Kieran: To nie jest śmieszne.... ! 
Sean & Kit: Hhahahahahahhaha.. !
Kieran: No dobra.. może trochę.. Hahha . Ale już KONIEC Z ŻARTAMI. 
Kit: Okey. To co robimy?
S: Myślę , że jak zajedziemy na miejsce to wszystko wróci do normy.
Kier: Oby.. 

Koniec części IV. Ciąg dalszy nastąpi .. ;)